Impulsaankopen stoppen

Hoe stop je met shoppen uit verveling

3 min read

Samenvatting - Shoppen uit verveling gaat meestal over het gevoel, niet over het artikel — je grijpt naar een klein oppepper, niet naar een product. - Een sombere stemming verhoogt aantoonbaar het ongeplande "trakteer-jezelf"-kopen, dus het winkelmandje is vaak een stemmingsmiddel in vermomming. - Benoem eerst de verveling; dan laat een korte pauze de drang wegebben voordat hij een bestelling wordt. - Verwijder de makkelijke doelen — de apps en feeds die je op de automatische piloot opent als je niets te doen hebt. - Je hebt geen extra discipline nodig; je hebt een andere reflex nodig voor een leeg moment.

Je hebt geen honger, je zoekt niets specifieks, je bent gewoon... verveeld. Dus je opent een shopping-app zoals andere mensen een koelkast opendoen — niet omdat je iets nodig hebt, maar omdat hij er is en het moment leeg is. Tien minuten later is er een bestelling onderweg.

Dit is een van de meest voorkomende vormen die impulsaankopen aannemen, en ook een van de best oplosbare, want de aankoop was nooit echt het punt. Zo doorbreek je de cirkel.

Het artikel is niet het punt — de stemming wel

Als je shopt uit verveling, staat het ding in het mandje voor iets anders: een kleine dosis nieuwigheid of oppepper in een leeg moment. Dat is geen gok. Onderzoek naar "retailtherapie" laat zien dat een sombere of vlakke stemming mensen betrouwbaar richting ongeplande aankopen duwt om zich beter te voelen (Atalay & Meloy, 2011). Verveling is precies het soort lichte stemming dat je op zoek stuurt naar een oppepper.

Het nuttige deel van datzelfde onderzoek is de eerlijkheid ervan: deze kleine trakteermomenten kunnen de stemming echt verbeteren, en zijn niet altijd iets om te betreuren. Dit gaat dus niet over jezelf schaamte aanpraten omdat je browst als je rusteloos bent. Het gaat over opmerken waar het browsen voor is — want zodra je ziet dat het doelwit het gevoel is, kun je op het gevoel zelf mikken in plaats van je een weg ernaartoe te kopen. Meer daarover in emotioneel uitgeven en werkt retailtherapie echt.

Benoem het, en bouw dan een pauze in

De volgende keer dat je jezelf betrapt op afdrijven naar een shopping-app zonder iets specifieks in gedachten, probeer het dan gewoon te benoemen: Ik verveel me, ik shop niet. Die ene zin scheidt het gevoel van de oplossing, en doorbreekt de automatische piloot.

Zet dan een beetje tijd tussen het willen en het kopen. Een koopdrang schiet meestal omhoog en ebt dan weg — de intensiteit die je nu voelt overleeft doorgaans geen wachttijd (Hoch & Loewenstein, 1991). Verveel-aankopen zijn hier extra vatbaar voor, omdat de drang om te beginnen al dun was. Geef het een dag met de 24-uursregel en het meeste verdampt vanzelf.

Verwijder de makkelijke doelen

Shoppen uit verveling gedijt bij het hebben van een wrijvingsloze plek om heen te gaan. Als de shopping-app het eerste icoon op je beginscherm is en je kaart al opgeslagen is, verandert een leeg minuutje in een aankoop met bijna geen stappen ertussen. Verander de indeling van dat moment: haal de apps van het voorste scherm, log uit zodat ze openen intentie vergt, en snijd de promotiemails weg die een reden om te browsen fabriceren. Zie shoppingtriggers verwijderen.

Het helpt ook om een paar kant-en-klare alternatieven te hebben voor een lege tien minuten — een specifiek iets dat je in plaats daarvan gaat doen, van tevoren bepaald, zodat het lege moment ergens anders heen kan. Het doel is niet om je met witte knokkels langs de verveling te worstelen; het is om die een andere uitweg te geven.

Waar een pauze past

Omdat verveel-kopen een dunne, snelle drang is die wegebt als je hem laat gaan, is wat het meest helpt simpelweg niet handelen in die eerste minuut. Een privé pauze op je eigen apparaat tussen de impuls en het afrekenen is wat ImpulseShield voor je vasthoudt — lang genoeg voor "ik verveel me" om te stoppen met eruitzien als "ik heb dit nodig".

Voor de bredere set technieken, zie hoe je impulsaankopen stopt.

Gerelateerd

Bronnen

  • Atalay, A. S., & Meloy, M. G. (2011). Retail Therapy: A Strategic Effort to Improve Mood. Psychology & Marketing, 28(6), 638–659. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1002/mar.20404
  • Hoch, S. J., & Loewenstein, G. F. (1991). Time-Inconsistent Preferences and Consumer Self-Control. Journal of Consumer Research, 17(4), 492–507. https://academic.oup.com/jcr/article-abstract/17/4/492/1797243